Produkty: 500g twarogu150 ml jogurtu greckiego200ml śmietany 30%3 jajka3 łyżki miodu Wanilia (opcjonalnie)Mangosok z cytryny200ml śmietany 30-36% Blendujesz masę serową żeby...
Sezon na Kanie
Kania, a właściwie Czubajka Kania jest grzybem z rodziny pieczarkowatych. Przez grzybiarzy i smakoszy lubiana ze względu na bogaty smak i aromat. Występuje praktycznie w całej Polsce. Największe zbiory są we wrześniu, ale już od czerwca możemy ją znaleźć w lasach, na łąkach czy polanach.
Kanie bardzo łatwo rozpoznać po charakterystycznym czubatym kapeluszu (stąd zresztą nazwa Czubajka). Aczkolwiek przypomina ona również innego grzyba który jest trujący, czyli Muchomora Sromotnikowego. Kania od Muchomora różni się pierścieniem znajdującym się na trzonku. U kani pierścień ten jest elastyczny z kolei na trzonie muchomora jest on utwierdzony stale i nie można go poruszyć. Jeśli nie mamy pewności na jakiego grzyba natrafiliśmy lepiej nie ryzykować i nie zrywać go. Trzeba pamiętać, że muchomor sromotnikowy to jeden z najbardziej trujących grzybów i jego spożycie, nawet w niewielkich ilościach, może skończy się śmiercią. Z tego powodu niepewni i niedoświadczeni grzybiarze powinni zrezygnować ze spożycia znalezionych w lesie grzybów o niejasnej jadalności.
Mimo że sromotnik zazwyczaj ma zielonkawy odcień, to niektóre jego odmiany są białe i wtedy bardzo ciężko podczas grzybobrania odróżnić go od kani.
Kanię można również pomylić z innym grzybem czubajką czerwieniejącą. Jedząc tego grzyba nic poważnego nam się nie stanie, aczkolwiek jest niesmaczny i u niektórych osób z delikatniejszym żołądkiem może spowodować dolegliwości. Czubajkę czerwieniejącą można odróżnić w momencie uszkodzenia miąższu, przybiera on wtedy czerwonawy i pomarańczowy kolor.
Kania czubajka występuje nie tylko w Europie ale także w Azji czy Ameryce Północnej.
Kania, oprócz aromatycznego smaku posiada również wartości odżywcze. W około 100 gramach grzyba znajduję się 21kcal, 2 gramy białka, 2 gramy tłuszczu i 2 gramy węglowodanów, błonnik (ciężko strawna Chityna, dzieci poniżej 6 roku życia oraz osoby starsze nie powinny spożywać Kani) ale także witaminy A, D, C, B1, B2, E, PP, żelazo, potas, mangan, selen, wapń, fosfor, nienasycone kwasy tłuszczowe, zwłaszcza kwas linolenowy, który redukuje stany zapalne i ryzyko wystąpienia poważnych chorób układu krążenia, w tym zawałów serca i liczne sole mineralne. Co ciekawe kania składa się w aż w 80% z wody.
Pamiętajmy, że Kani nie można spożywać na surowo. Nie je się nogi, która jest zdrewniała, a tylko kapelusze. Grzyby należy umyć i wysuszyć. Najczęściej kanie obtacza się w panierce i smaży na patelni. Kanie należy zjeść do dwóch dni po zerwaniu, a jeśli nie zostanie zjedzona należy ją ususzyć.
Czubajka Kania z pewnością jest grzybem który warto spróbować, ale w rozsądnych, niewielkich ilościach, będąc pewnym, że znaleziony grzyb to właśnie kania.
Przepis na Kanie;
Suszone – Mogą być dosknonałym dodatkiem do sosów, zapiekanek czy zup
Surowe – Kapelusze po uyciu należy wymoczyć w mleku, nastepnie obtoczyć w jajku i mące lub bułce tartej. Smażyć na gorącym tłuszczu. Podoawać z sałatą, majonezem, ketchupem. Posolic i popieprzyć dla smaku.
Smacznego! 🙂
